Louise Ursule Ero-Chambon

Louise Ursule Ero-Chambon speelde, als lid van Stijkelgroep, de volgende rol(len) in het verzet: Pilotenhulp en Leiderschapspositie. De volgende korte omschrijving van het verzetswerk is bekend: Louise en Hendrik hielpen neergehaalde geallieerde piloten. Waren eigenaars van café-restaurant De Waakzaamheid. Werden door sommigen gezien als de aanvoerders van lokale verzetsnetwerk. . geb. Sanilhac (F), woonde Koog aan de Zaan, Zaans verzet, http://www.meitotmei.nl/de-waakzaamheid-in-oorlogstijd-, Louise, vrouw in verzet, lid Stijkelgroep, https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon-41069-louise-ursule-ero-chambon met echtgenoot Hendrik Ero (1886-1943).
https://www.oorlogsbronnen.nl/tijdlijn/Louise-Ursule-Ero-Chambon/02/41069

Was een Frans - Nederlandse verzetsstrijdster tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Woonde tijdens de oorlog in Koog aan de Zaan.
Ze was afkomstig uit een rijke boerenfamilie en groeide op in het Franse departement Ardèche. Ze verhuisde naar Parijs en werkte daar bij Galeries Lafayette. In Parijs ontmoette ze de Nederlandse Hendrik Ero met wie ze in 1913 trouwde.
Vanwege de oorlogsdreiging verliet het echtpaar kort na hun huwelijk het land en vertrokken naar Engeland.
In 1919 verhuisde ze naar Zaandam en werden eigenaars van De Waakzaamheid. Het café-restaurant-hotel in Koog aan de Zaan was voorheen van Ero's broer die in 1918 was overleden aan de Spaanse griep.
Het echtpaar kreeg 3 kinderen en had tot aan de Tweede Wereldoorlog een onbezorgd bestaan.
Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in Nederland sloten Chambon en haar echtgenoot zich aan bij het verzet. Ze verstopten wapens, afkomstig van de Artillerie-Inrichtingen Delft en Hembrug, onder de vloer van de kolfbaan in De Waak-
zaamheid. Daarnaast vingen zij Engelandvaarders, piloten en onderduikers op.
Ze verspreidde het verzetsblad Vrij Nederland, sloten zich aan bij de Stijkelgroep en vergaarden inlichtingen.
Op 9 mei 1941 werd Chambon opgepakt in Koog aan de Zaan door de Sicherheitsdienst ; haar echtgenoot was twee weken daarvoor al gearresteerd. Ze werd overgebracht naar het Oranjehotel waar zij tot en met 26 maart 1942 zat opgesloten.
Tijdens haar gevangenschap maakte ze een merklap met daarop de namen van medegevangenen.
Chambon werd net als haar echtgenoot aanvankelijk ter dood veroordeeld, maar dit werd opgezet in vijf jaar tuchthuis.
Op 25 maart 1942 werd ze op transport gesteld naar Berlin-Moabit en vandaar via Lübeck en Cottbus aar Ravensbrück, waar zij vanaf 23 november 1944 gevangen heeft gezeten. Zij overleed aan uitputting en difterie.

Onderscheiding : Verzetsherdenkingskruis - Tweede Wereldoorlog (1939-2945)
Stijkelgroep, Nederlands verzet

Informatie uit:
nl.wikipedia.org
oorlogsbronnen.nl
tracesofwar.nl