Persoonsgegevens
| Voornaam | Bauke |
| Initialen | J.B.J. |
| Achternaam | Planjer |
| Geslacht | Man |
| Leeftijd | 27 |
| Beroep | Wolhandelaar |
| Geboren | 2 september 1914 in Leiden |
| Overleden | 6 januari 1994 |
| Reden arrestatie | Spionage |
| Gearresteerd op | 15 september 1941 |
Oranjehotel
| Datum in Oranjehotel | 15 september 1941 |
| Oranjehotel verlaten | 21 juni 1942 |
| Cel(len) | 82 |
| Vervolg | Gedeporteerd naar Kriegswehrmachtsgefängnis Utrecht, Kamp Amersfoort, Buchenwald, Allach, Natzweiler en ten slotte Dachau |
| Bijzonderheden | Bekend is dat hij vanaf april 1942 in cel 82 heeft gezeten. De heer Planjer werkte samen met Klaas Cornelis den Dikken en Hélène Louise ten Cate Brouwer. De heer Planjer was ook lid van de scouting, de Julianagroep. Voor het volledige verhaal: https://vrijheid.scouting.nl/scouting-in-de-oorlog/database/verzet/1338-verzet-jan-planjer/file. |
De beschikbare informatie is afkomstig van een formulier van prof. Kalkman.
Ingezonden verhalen over Jacobus Bauke Johannes Planjer
Bauke (“Koos”) Planjer was sergeant bij het Nederlandse leger tijdens de mobilisatie van 1940 en nam deel aan de gevechten rond vliegveld Valkenburg tijdens de Duitse inval. Na de capitulatie begon hij op eigen initiatief verzetswerk te verrichten.
In 1941 ontmoette Bauke Hella ten Cate Brouwer, een bekende uit zijn middelbare schooltijd. Ze besloten samen te werken bij het verzamelen van inlichtingen ten behoeve van de Nederlandse regering in ballingschap. Een tekening van vliegveld Valkenburg was het eerste project. De tekening moest inzicht geven in de ligging van barakken, hangars en munitieopslagplaatsen. Hella schakelde in de zomer van 1941haar Katwijkse vriend Klaas den Dikken in, die vervolgens aan zijn dorpsgenoot Kees Kruyt, die als schilder op vliegveld Valkenburg werkte, vroeg een kaart te tekenen.
Na verraad door Dick ten Cate Brouwer werd Bauke in september 1941 gearresteerd. Kort daarna werden ook Klaas en Hella opgepakt. Ze kwamen terecht in het Oranjehotel in Scheveningen.
Op 2 november 1941 moesten zij in Amsterdam voor een Duitse militaire rechtbank verschijnen. Hella nam alle schuld op zich en kreeg de doodstraf wegens spionage en hulp aan de vijand. De rechter liet haar echter weten dat hij om gratie zou vragen, mede vanwege haar houding tijdens het proces. Ook haar vader probeerde gratie te krijgen voor zijn dochter. Uiteindelijk kreeg Hella gratie: haar doodstraf werd omgezet in tien jaar tuchthuisstraf. Klaas en Bauke werden, zonder veroordeling, als Nacht und Nebel gevangenen afgevoerd naar Duitse concentratiekampen.
Bauke werd achtereenvolgens opgesloten in Buchenwald, Mittelbau-Dora, Allach, Natzweiler en uiteindelijk Dachau. Bauke overleefde de concentratiekampen en maakte op 29 april 1945 de bevrijding van Dachau mee.
Op 19 mei 1945 arriveerde een vrachtauto uit Nederland met Kapelaan Wilhelmus van Helden, soldaat Van der Krabben en twee helpers. Op 20 mei 1945 namen zij Bauke en 19 Nederlandse medegevangenen uit Dachau mee terug naar Nederland.
Voor zijn verzetswerk en oorlogservaringen ontving hij verschillende onderscheidingen, waaronder het Bronzen Oorlogskruis, het Nacht-und-Nebel-Herdenkingskruis en het Verzetsherdenkingskruis. Bauke Planjer overleed op 6 januari 1994.