Willem Johan Marie Lenglet

Willem Johan Marie Lenglet[1] (Tilburg, 7 juni 1889 - Amsterdam, 27 oktober 1961), bekend als Jean Lenglet en publicerend onder het pseudoniem Édouard de Nève, was een Nederlandse journalist, schrijver en verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Hij was de zoon van de textielfabrikant Jean Emanuel Alexandre Gustave Lenglet en Johanna Petronella Nooteboom. Hij trouwde vijfmaal, eenmaal zelfs voordat zijn vorige huwelijk was ontbonden. Zijn derde echtgenote was van 1919 tot 1933 de Engelse schrijfster Jean Rhys, pseudoniem van Ella Rees Williams (1890-1979), met wie hij een dochter en een jonggestorven zoon had. Uit zijn eerste huwelijk had hij al een zoon. Zijn vierde vrouw was de Nederlandse schrijfster Henriëtte van Eyk (1897-1980), van 1936 tot 1946. Zijn vijfde vrouw was de Poolse gravin J.E. Korwin Kossakowska, die hem na hun terugkeer in Amsterdam ruim zou overleven.
Direct na de Duitse inval in Nederland in mei 1940 ging Lenglet in het verzet. Zijn ondergrondse werkzaamheden omvatten onder meer spionage, pilotenhulp, illegale pers en sabotage. Zijn adres op de Koninginneweg 151 was bekend bij de Engelse Secret Intelligence Service (het enige contact dat zij hadden) en werd doorgegeven aan RAF-piloten. Via hem werden 13 piloten buiten bezet gebied gebracht.

Een belangrijke rol was voor hem weggelegd bij de voortzetting van Vrij Nederland. Toen namelijk in het voorjaar van 1941 bijna alle medewerkers van dit ondergrondse blad door de bezetter waren gearresteerd, toonde hij zich onmiddellijk bereid de redactionele leiding op zich te nemen; hij werd geassisteerd door Jacques Gans. Nadat Lenglet eind september van dat jaar door verraad was gearresteerd wegens zijn pilotenhulp, nam H.M. van Randwijk zijn taak over.

Na opsluiting in Scheveningen en Amsterdam kwam Lenglet in juni 1942 terecht op een afdeling voor criminele psychopaten in een krankzinnigengesticht bij Dortmund. Om hem van de doodstraf te redden, hadden vrienden namelijk, buiten zijn medeweten, gezorgd voor een verklaring van ontoerekeningsvatbaarheid. Uiteindelijk verkoos hij echter de dood boven opsluiting in dit gruwelijke oord en bekende hij al zijn verzetsdaden. Inderdaad werd Lenglet op 4 september 1944 ter dood veroordeeld, maar bij vergissing overgebracht naar het concentratiekamp Sachsenhausen, waar hij tot het einde van de oorlog gevangen zou zitten.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Jean_Lenglet