Petrus Thomas Jozef Nouwens

Levensbeschrijving P.Th.J. Nouwens
Piet Nouwens werd 30-12-1897 geboren in een R.K. middenstandsgezin in Klundert (N.Br.). Vader, Dingeman Cornelis was koperslager, gehuwd met Maria Josepha Jacobs. Hij was de oudste van 7 in leven gebleven kinderen, 3 jongens en 4 meisjes.
Na de kostschool St.Louis in Oudenbosch volgde hij een vakopleiding tot elektricien. In september 1925 werd benoemd tot bedrijfs-chef van het net opgerichte G.E.B. in Wateringen (Z.H.). In zijn werk verenigde hij de eerste jaren vele bedrijfsfuncties, want er was amper personeel.
Zijn vrouw, Lucia G.F. Kockelman, overleed enkele dagen na de geboorte (18-01-28) van zoon Piet. Hij hertrouwde 21-04-1932 met Maria Hendrica Ammerlaan. Het paar kreeg 6 kinderen. De oudste, Loek, op 04-04-1934.
Naast zijn werk was Piet actief in de Wateringse samenleving. Hij was o.a. enthousiast lid van de Bijzonder Vrijwillige Landstorm, een Oranje-gezinde organisatie opgericht na de ‘revolutie’ van Troelstra in 1918. Volgens Loek lag het huis vol met vlaggen en wimpels; ook in de oorlogsjaren, toen er n.b. op enig moment ook een Duitse officier was ingekwartierd.
Hij tekende zoals de meeste ambtenaren de ‘Ariër’-verklaring (20-02-1941) en kon dus in functie blijven. Maar op 18-10-1943 kreeg hij niet-eervol ontslag door n.s.b. burgemeester W.J. Boxce, wat bij de Centrale Raad van beroep werd bevestigd (22-06-1944). Er waren tijdens zijn ziekte door zijn plaatsvervanger en het verificatiebureau van de V.N.G. onregelmatigheden en malversaties ontdekt in de bedrijfsvoering.
De oudste kinderen herinneren zich dat hij zich samen met een plaatselijke slager bezighield met illegale slacht, zeker na zijn ontslag. Een deel van het vlees ging naar Joodse kennissen in de Haagse binnenstad. Tot hij werd verklikt en vastgezet op het politiebureau. Als zijn vrouw met een van de kinderen hem daar bezocht, zat hij gezellig met de agent aan zijn bureau te kletsen…!
Op 10-01-1944 wordt hij toch overgebracht naar het ‘Oranje’ hotel. Maar 19-01-1944 kwam hij weer thuis! Daarover gaat de volgende overlevering: twee zwagers hadden hem via een onbekend gebleven ‘bemiddelaar’ vrij weten te krijgen. Tegenprestatie: 1 liter jenever, een nieuwe leren damestas en fl. 100 (dat bedrag werd verhoogd, want de tas lukte niet).
Bewijsstukken van zijn verblijf in Scheveningen zijn schaars: een brief van zijn vrouw aan hem, d.d. 12-01-1944 met op de enveloppe zijn cel nr. Z(elle) 625 en de aantekening ‘geprüfft’ van de censuur. En een vermelding in een register met zijn naam, cel.nr. en gevangene nr. 8174.
De hongerwinter kwam het gezin relatief goed door. Maar op 11 mei 1945 ging Piet met zijn zoon Loek hout halen van de hindernissen die de Duitsers in de polder tussen Wateringen en Loosduinen hadden achtergelaten. Daar werd gepatrouilleerd door een officier/motorrijder van de Binnenlandse Strijdkrachten (B.S.) met een jonge B.S.er achterop, met een stengun. Toen Piet met de officier stond te praten ging plotseling de stengun af en Piet werd zwaargewond in de buik. Volgens het uittreksel uit het dagrapport van de B.S. was hij bij aankomst in het ziekenhuis al overleden.
voor vragen of opmerkingen: t.nouwens@hetnet.nl