Hendricus Bernardus Antonius Bantzinger

Dankzij de dagboeken van onze moeder - Anneke Kampschmidt - weten wij wat meer over de ervaringen van onze vader in de Tweede Wereldoorlog. Zoals in vele families werd er, behalve wat anekdotes, weinig over de oorlog gepraat. Één is bijvoorbeeld dat hij een hele krappe verstopplek had - iets verderop in de straat waar hij woonde - waardoor hij zijn hele leven last had van claustrofie.
Onze ouders - zij woonden bij hun ouders in dezelfde straat in Hilversum - waren vóór de oorlog al bevriend en zelfs verloofd. Als de oorlog er niet tussen was gekomen, waren zij vast al eerder getrouwd.
Met twee vrienden drukte hij illegale krantjes die zij uiteraard anoniem verspreidden.
Onze vader probeerde aan de kost te komen met handelen in o.a. Perzische tapijten en textiel in het algemeen. Dat was dan ook de reden dat hij op 26 oktober 1943 naar Rotterdam reisde, daar zou een enorme partij vitrage op hem wachten. Echter, het was een val en hij werd opgepakt en tussen twee Duitsers van de Sicherheitsdienst naar het politiebureau van Rotterdam gebracht. Daar had hij geslapen in een nette cel met opklapbed en ingebouwd toilet.
De volgende morgen werden hij en nog een man, die er ook bij betrokken was geweest door twee marechaussees in burger, per trein naar Den Haag, Plein 26, gebracht om ingeschreven te worden en toen naar Scheveningen, waar hij een cel (419) kreeg bij twee andere mannen, die hem natuurlijk honderduit vroegen over oorlog en politiek enz.
De ouders van onze vader kregen de volgende dag een brief dat hij was gearresteerd en met het verzoek zijn kleren en bonnen te brengen. Dat heeft onze moeder vervolgens gedaan en zich gemeld bij de gevangenis. Zij vertelde daar dat haar verloofde ten onrechte was gearresteerd. Hij zou worden verhoord en als hij de waarheid vertelde, dan kon hij vrij komen, werd haar verteld.
Zo is het gegaan.
Onze vader heeft de oorlog overleefd, is ná de oorlog naar Nederlands- Indië gegaan, onze moeder is hem een jaar later - inmiddels met de handschoen getrouwd - achterna gereisd.
Zij leidden daar een mooi leven tot zij in 1957 door de politieke omstandigheden gedwongen terugkeerden naar Hilversum.