Moses Maurits Hes

ORANJEHOTEL I

Toen ik twee weken geleden het museum Oranjehotel bezocht bleek men geïnteresseerd in mijn herinneringen aan mijn bezoeken aan deze gevangenis in de oorlog. Hierbij dus de volgende herinnering:

Mijn vader werd half april 1941 thuis opgepakt en, naar later bleek, vervoerd naar het Oranjehotel. Ik was toen bijna 5 jaar oud. Toen mijn moeder een paar keer mijn vader had bezocht mocht ik mee. Zo ben ik als vijfjarig meisje vijf of zes keer mee geweest.

Mijn moeder was heel brutaal, sprak en schreef goed Duits en, zich bewust van de Duitse voorliefde voor titels, melde ze zich altijd als Frau Rechtsanwalt Hes. Op 15 december 1941 was mijn vader jarig (38 jaar) en zijn verjaardag viel op een zondag. Mijn moeder diende een verzoek in om mijn vader die dag te mogen bezoeken en dat verzoek werd toegewezen. Die dag gingen we samen met mijn vaders zuster(ook Joods net als mijn vader) en haar man naar het Oranjehotel, waar we werden opgewacht door de directeur de heer H. Joch, die ons door een lange gang leidde naar zijn kantoor (aan het einde van die gang links), een mooie lichte kamer met boekenkasten tegen de muren, een bureau en een zitje met een paar fauteuils. Daar gaf hij ons een uur. De grote doos lekkers die we bij ons hadden mochten we pas openmaken als hij terugkwam. Ik heb daar een uur bij mijn vader op schoot gezeten. Dat zal ik nooit vergeten .

Yvonne van der Smagt – Hes

PS
Bij de foto van mijn vader in het museumstaat dat hij advocaat en procureur was en dat er verder niets over hem bekend is.
Ik wil graag een paar relevante gegevens over hem vertellen: Hij was zich al als puber bewust van “het Duitse gevaar” en als jurist sterk geïnteresseerd in volkenrecht en was al voor de oorlog actief tegenstander van fascisme en Nationaalsocialisme (trouwens ook van bolsjewisme), betrokken bij en spreker voor EDD ( Eenheid door Democratie tegen de NSB) en hielp Duitse vluchtelingen. Hij had het pamflet van Felix von Papen, “Ein von Papen spricht”, gelezen en was met hem bevriend. Von Papen en zijn gezin kwamen dikwijls bij ons thuis. Hij wist toen de oorlog uitbrak dat hij gevaar liep, maar wilde hoewel hem dat aangeraden werd, niet vluchten maar bij zijn gezin blijven. Van de oprichting af betrokken bij Vrij Nederland en later ook bij de Stijkelgroep.