Gerhardus Johannes Hemmer

Geboren 27 maart 1904 te Geesteren.

Overleden 5 februari 1945 in Dachau bij München.

Zoon van Gerhardus Hemmer en Geertruida Wesselink.

Het gezin Gerard Hemmer woonde in 1941 aan de Achterpoolsweg op de boerderij in de driehoek Achterpoolsweg-Poolsweg-Delmaweg. Op 15 Juli 1941 verbergt hij de Engelse boordschutter Dossetter op zijn hooizolder, voor waarschijnlijk enige maanden. Zijn broer Hendrik had hem gebracht.

Op 8 april 1942 werd hij gearresteerd door de Sicherheitsdienst en overgebracht naar Amersfoort, dan misschien naar Utrecht, daarna naar Scheveningen, naar de beruchte gevangenis daar.

Hij wordt evenals zijn broer Bernard door de Duitsers, het Feldgericht, veroordeeld tot gevangenschap als N.N.-gevangene in een concentratlekamp. Bernard Hemmer schrijft op 6 mei 1945, na zijn bevrijding, vanuit het kamp München-Albach aan zijn vrouw op de Vermolen: "Ik was blij dat Gerard tot het vorige jaar in Holland is gebleven." En ook "Broer Gerard is hier niet, hij is verleden jaar van Vught naar Natzweiler gegaan, waar ik ook geweest ben."

In de nazomer van 1944 rukten de Amerikaanse, Engelse en Canadese legers op naar N.O. Frankrijk. De Duitsers gingen Natzweiler ontruimen. Bernard Hemmer ging naar Erzingen, Gerard naar Dachau. Bernard Hemmer zei na de oorlog dat hij broer Gerard nog een keer had gesproken. Het is niet bekend waar en wanneer dat gebeurd is.

De kinderen van Gerard Hemmer hebben een officieel document waaruit blijkt dat G. Hemmer op 6 september 1944 werd overgebracht van Natzweiler naar het kamp Dachau bij München. Daaruit blljkt dat hij Natzweiier heeft moeten doorstaan. Hij werd in het K.Z. Dachau ingeschreven als nummer 99740.
De familie Gerard Hemmer heeft weinig documentatie over zijn gevangenschap. Er is slechts één brief uit Dachau van 5 november 1944. De brief is waarschijnlijk door een medegevangene geschreven, een Duitser?, maar door Gerard zelf ondertekend. Die brief is voor de familie van grote waarde geweest, het was een teken van leven. Aan de inhoud van de brief is geen enkele waarde te hechten, gevangenen mochten geen informatie uit de kampen en gevangenissen naar buiten brengen.

Gerard Hemmer had mogelijk ook de verschrikkingen en de ontberingen van Dachau kunnen overleven als de toestand in dat kamp in de late herfst van 1944/begin 1945 niet zo dramatisch verslechterd was.

In die maanden naderden de Russische legers in hun opmars naar het Westen de grote vernietigingskampen in Polen als Shutthof, Maidanek, Treblinka, Sobibor, Belzec en Auschwitz-Birkenau. De gevangenen die in die vernietigingskampen nog waren overgebleven, werden naar het westen, naar de Duitse Heimat vervoerd of in dodenmarsen voortgedreven. Velen stierven onderweg. Ook Dachau werd volgepropt met schimmen van mensen. Van huisvesting en voedselvoorziening was geen sprake meer. Het onvoorstelbare werd nog erger toen er typhus uitbrak in het kamp.
Gerard Hemmer werd ook het slachtoffer van typhus. Hij overleed in Dachau op 10 februari 1945, slechts een tiental weken voor de bevrijding van het kamp Dachau.
Zijn naam leeft voort, in steen gebeiteld, op het monument bij de R.K.-Kerk in Geesteren.
Er werder hem na de oorlog postuum enige zeer hoge Amerikaanse onderscheidingen toegekend.
https://www.stichtingheemkundegeesteren.nl/mediawiki/index.php?title=Gebroeders_Hemmer