Wilhelmina Fase-Treur

Wilhelmina (Mien) Fase-Treur werd op 2 april 1912 geboren in Waddinxveen. Ze trouwde in 1934 met meubelmaker Marinus Nicolaas Fase en woonde in Alphen aan den Rijn. Mien en haar man waren Jehova’s Getuigen en werden om die reden door de Nazi’s met argwaan bekeken en vaak gearresteerd. Jehova’s Getuigen wilden namelijk niet in militaire dienst of meewerken aan de oorlogsindustrie. In mei 1940 werd de Vereeniging van Bijbelvorschers, waarin Jehova's Getuigen zich hadden verenigd, verboden, maar velen van hen bleven bijeenkomsten organiseren en prediken.

Mien Fase-Treur werd op 9 november 1941 gearresteerd, mogelijk bij een bijeenkomst van Jehova’s Getuigen in Boskoop. Het is niet bekend of haar echtgenoot ook gearresteerd werd en wat er met hun dochter Wilhelmina gebeurde. Gearresteerde Jehova’s Getuigen kregen de mogelijkheid een zogeheten afzweringsverklaring tekenen, maar als ze trouw wilden bleven aan hun God betekende dit gevangenschap. Na een flink aantal maanden in het Oranjehotel kwam Mien op 14 augustus 1942 aan in het vrouwenkamp Ravensbrück aan met een groep van 17 vrouwen uit Nederland, waaronder twee andere Jehova’s Getuigen. Ook de hierboven genoemde Cécile Schreuder-Bossart (zie afbeelding) maakte onderdeel uit van deze groep. Daarna volgden verschillende andere kampen, waaruit Mien in mei 1945 door het Sovjetleger bevrijd werd.

In 1948 werden een politieagent uit Alphen aan den Rijn en zijn dochter veroordeeld door het Bijzonder Gerechtshof wegens het verraden van Jehova’s Getuigen onder andere in Boskoop. Mien Fase-Treur overleed op 91-jarige leeftijd in Alphen aan den Rijn.

In totaal heb ik van 40 vrouwelijke Jehova's Getuigen de naam kunnen achterhalen. Van hen zijn er 23 naar Ravensbrück gedeporteerd en zeven omgekomen, vaak in Auschwitz. Sommige van hen werden vrijgelaten en daarna weer gevangengezet.
uit: geschiedenis van Zuid-Holland