Izaak Arnoldi

Izaak Arnoldi woont in 1942, 2o jaar oud, thuis bij zijn ouders, Koninginnelaan 23 in Rijswijk. Hij nis student aan de Rijksbelastingacademie en besluit actief te worden in het verzet. Hij verleent vooral hulp aan onderduikers, met name Joden. In de avond van 8 juli 1944 wordt hij op straat in Rijswijk aangehouden door een Landwachter, die hem zijn persoonsbewijs vraagt. Izaak blijkt meerdere persoonsbewijzen bij zich te hebben, waarop de Landwachter hem naar het Rijswijkse politiebureau brengt en de arrestatie meldt bij de Sicherheitspolizei in Den Haag. Op 9 april wordt Izaak naar het Oranjehotel gebracht, waar hij maar drie dagen verblijft. Uiteindelijk wordt hij gedeporteerd naar Neuengamme. Hij komt daar op 10 september 1944 aan. Op 19 februari 1945 overlijdt hij in Neuengamme, volgens zijn “Sterbeurkunde” aan Grippe, griep.