Ocker Repelaer van Molenaarsgraaf

Jhr. Ocker Repelaer, heer van Molenaarsgraaf werd geboren op 16 januari 1888 in Den Haag. Zijn vader was mr. dr. Ocker Johan Repelaer, heer van Molenaarsgraaf en zijn moeder Cecile Mariebarones van Lynden. Ocker groeide op met een zusje en twee broers in Den Haag. Hier bewoonde het gezin een statig pand aan de Lange Voorhout 16. De vader van Ocker was jarenlang lid van de gemeenteraad en wethouder. De familie Repelaer was vermogend.
https://vrijheid.scouting.nl/scouting-in-de-oorlog/database-bestanden/burgerslachtoffers/2422-burgerslachtoffers-jhr-ocker-repelaer-van-molenaarsgraaf/file

Jonkheer Ocker Repelaer was iemand die zich het lot aantrok van minderbedeelden. Hij was zeer welgesteld. Zijn familiebezit was voornamelijk afkomstig van de familie van zijn moeder, de familie Van Lynden. In 1911 komt jhr. Ocker Repelaer in aanraking met Scouting. Een jaar later wordt Vereening voor Padvinders onder de Volksklasse Wij zijn Bereid opgericht in Den Haag. Deze groep was tot 1925 de en gelieerd aan de NPV. Op 29 december 1914 werd hen een vaandel aangeboden door het Haagse comité dat voedseluitreiking organiseerde voor Belgische vluchtelingen. De groep had zich ingezet voor de verdeling van voedsel bij het station Hollandsch Spoor en het vaandel werd hen als dank uitgereikt. In 1919 was jhr. Ocker Repelaer penningmeester van de groep. Als hij 37 jaar oud is, richt Repelaer in 1925 in Den Haag een scoutinggroep op onder de naam W.I.K. (Willen is Kunnen). De groep krijgt nummer 26. Uit deze groep ontstonden meerdere W.I.K. padvindersgroepen in Den Haag en omstreken tussen 1925 en 1938. De groep Wij Zijn Bereid wordt één van de W.I.K. groepen. In 1927-1928 is Wim Trijssenaar secretaris van de groep.
Voor de groepen koopt Ocker in 1934 in Wassenaar het landgoed Herco aan de Eikenlaan. Daar kwamen drie Scoutingclubhuizen en een woning. Met financiële steun van de jonkheerwordt het gebouw in 1952 geschikt gemaakt als polikliniek voor de behandeling van spastische jongeren. In juni 1937 krijgt Ocker zijn volmacht als groepsleider en hopman van
groep 26. Willem Tijssenaar wordt daar vlak voor de oorlog oubaas. Ze stoppen beiden in september 1940.
De scouts van het Leger des Heils maken sinds 1930 gebruik van een terrein van Jonkheer Repelaer aan de Goorsteeg in Lunteren voor hun activiteiten. In eerste instantie was het gebruik gratis, maar toen er voorzieningen kwamen, moest er huur betaald worden. In 1938 kon het terrein voor 450 gulden gekocht worden van Jonkheer Ocker Repelaer. In 1940 krijgt hij een dankbaarheidsinsigne van het Leger des Heils.

Scouts in de oorlog 2
In 1938 koopt de jonkheer van zijn neef, Baron van Pallandt van Eerde, een groot bosterrein de Wolfskuil in Ommen. Op de Wolfskuil laat hij een vakantiehuis bouwen. Op 9 oktober 1940 wordt het vakantiehuis van
het Leger des Heils officieel in gebruik genomen. Het kinderhuis heeft een prachtig zicht op de Lemelerberg en past voortreffelijk in de bosrijke omgeving, Er was plek voor 25 arme stadskinderen, die gedurende 6 weken konden genieten van een gezonde omgeving. Zijn Scoutinggroep WIK uit Den Haag komt ook naar Ommen om te kamperen. De hopman regelde daarvoor tenten, vervoer en foerage en laat een blokhut bouwen voor de padvinderij. Vlakbij de Blokhut gebouwd ligt een diepe kuil waar het bosgebied de Wolfskuil zijn naam aan ontleent. Deze wordt geschikt gemaakt voor kampvuren en openluchtmeetings.
Door de Duitse bezetting komt het werk van de jonkheer na twee jaar stil te liggen. Repelaer had voor de oorlog goede contacten met de Duitse Scouting, maar de Duitsers vonden dat hij de jongens had verpest met de leefregels van de Engelsman Baden-Powell. Hij nam ook duidelijk stelling tegen de bezetting van Europa door de Duitsers.
Op 2 april 1941 wordt Scouting door de bezetter verboden. Door heel Nederland werden veel commissarissen van Scouting direct na het verbod gevangen gezet en verhoord. Onder hen was ook was ook Jonkheer Repelaer. Hij zat van 5 tot 28 april gevangen in het Oranjehotel in Scheveningen. Toen hij weer vrij kwam, is hij met Hopman Wouter van der Pol, scoutsleiding in zijn groep, op de fiets naar Ommen gegaan en is daar ondergedoken.
Scouting lag stil en alle Wikkers moesten hun uniform inleveren bij de Duitse overheersers. Alle instrumenten van de W.I.K.band en de “Happy Stringers” werden in 1941 door de Duitsers bij Dhr. Pool weggehaald. In 1942 wordt het kindertehuis gevorderd door de Duitsers.