Willem Eggink

Willem (Wim) Eggink werd geboren 3 mei 1920 in Utrecht. Hij was de zoon van Gerardus Eggink en Wilhelmina Hendrika Verhoeff. In 1937 richtte Bert van den Burg als student in zijn woonplaats Utrecht, naar aanleiding van de Wereld Jamboree in Vogelenzang in 1937, een Scoutinggroep op. Dit werd groep 16, de Tuindorpgroep. Begin 1938 werd de Irenehorde toegevoegd en in 1939 werd de Willem van Oranjestam opgericht. Bert van der Burg had de leiding van deze groep. Wim werd bij de oprichting lid van deze groep en werd vaandrig (scoutsleiding). Wim studeerde vanaf 1940 sociale geografie aan de Rijksuniversiteit van Utrecht. Willem had een liberale achtergrond en was lid van het hoofdbestuur van de Jong-Liberalen. In april 1941 was hij secretaris van de Bond. In deze tijd leerde hij Johanna Wilhelmina Thecla Maria (Hans) van Hellenberg Hubar (Den Haag, 23 september 1919) kennen. Ze studeerde rechten aan de Leidse universiteit en was ook lid van de Bond van Jong-liberalen, de jongerenorganisatie van de Liberale Staatspartij. Daar maakte ze kennis met Wim. Wims verzetsactiviteiten beginnen met activiteiten die de bond clandestien ontwikkelt en werd hierna heel actief in het studentenverzet. Hij was medeoprichter en redacteur van het illegale blad 'Slaet op den Trommele!'. Bert van den Burg, waarmee hij op Scouting zat, was ook hierbij betrokken. Daarnaast leverde Wim bijdragen aan, en verspreidde hij, het illegale studentenblad De Geus. In de herfst van 1941 werd op zijn initiatief een illegale studentencontactgroep opgericht. Een half jaar later werd in zijn ouderlijk huis het illegale landelijke Studentencomité voor Interacademiaal Contact opgezet. Op 13 maart 1943 eiste de bezetter van alle studenten dat zij een loyaliteitsverklaring tekenden, wilden zij verder studeren. Eggink was hier sterk op tegen. In oktober 1943 was hij met Han Gelder oprichter van het illegale blad Ons Volk; den vaderlant ghetrouwe. Het eerste nummer verscheen in een oplage van 55.000 exemplaren. Zijn vriendin raakte betrokken bij het verzet, met name door het verspreiden van deze verzetskrant. Eggink was ook betrokken bij de oprichting van het Utrechtse studentenblad Sol Justitiae. Op 21 januari 1944 werd Eggink als verspreider van de illegale krant Het Parool tijdens een landelijke arrestatiegolf onder Paroolmedewerkers door de Sicherheitspolizei gearresteerd. Hij zat gevangen in cel 607 in het Oranjehotel in Scheveningen tot 30 juni. Hierna ging hij naar Kamp Amersfoort en kreeg hij kampnummer 12969. Tijdens het proces tegen Eggink en 22 andere Parool-medewerkers werd het zijn vriendin mej. Hans van Hellenberg Hubar op 31 juli 1944 toegestaan in de rechtszaal in de Hamburgerstraat met Eggink te trouwen. Begin augustus 1944 werd hij in het Tweede Parool-proces veroordeeld tot zeven jaar tuchthuisstraf. Hij heeft verder gevangen gezeten in Utrecht en Rheinbach (Duitsland) en ging van daar naar de gevangenis in Hameln. Op 40 km van Hameln moest hij werken in een steengroeve. Hij raakte hier uitgeput en werd ziek waardoor hij terugging naar Hameln. Hij overleed daar op 1 april 1945 aan tuberculose en dysenterie. Twee dagen later, op 3 april, werd Hameln bevrijd. Na de dood van Wim kristalliseerde uit de kringen van medewerkers een kern, die tot de bevrijding, zij het met -merendeels tijdelijke- verliezen, de leiding van ONS VOLK uitmaakte. Wims vrouw was één van hen. Op 21 december 1951 werd Wim herbegraven op de Eerebegraafplaats te Bloemendaal. In 1945 werd de naam van zijn oude Scoutinggroep veranderd in Wilhelminagroep, omdat inmiddels de meeste leden niet meer uit Tuindorp kwamen, maar uit de wijken rond het Wilhelminapark. Daarnaast ging de groep in 1945 officieel verder als zeeverkennersgroep. Bert werd groepsvoorzitter en scoutsleider. Door de grote aanloop werd de verkennerstroep gesplitst in de Egginktroep en de Nassautroep.
https://vrijheid.scouting.nl/scouting-in-de-oorlog/database-bestanden/verzet/1458-verzet-wim-eggink/file