Bastiaan Strijbos

MAASSLUISE GEUZEN NAAR BUCHENWALD
In maart 1941 vond het zogenaamde Geuzenproces in Den Haag plaats. Na vijf dagen ‘proces’ volgde op dinsdag 5 maart 1941 een uitspraak. Waarna op donderdag 13 maart 1941 vijftien Geuzen en drie Februaristakers op de Waalsdorpervlakte door een Duits vuurpeloton werden geëxecuteerd.

Drie minderjarige Geuzen, kregen gratie, hun straf werd uiteindelijk omgezet van de doodstraf naar levenslang. In hun plaats werden drie communistische Februaristakers aan de ter dood veroordeelde Geuzen toegevoegd. Het was de eerste groepsexecutie in Nederland. De zielloze lichamen werden direct door de Duitsers op de Waalsdorpervlakte begraven.

Van de overige Geuzen werden er 157 op dinsdag 8 april 1941 uit hun cel gehaald en naar de binnenplaats van de gevangenis gebracht. Waaronder de volgende 22 Maassluizers:

Willem Brouwer
Jan van der Burg
Johannes Teunissen
Job van der Zee
Hendrik Johannes van Rijn
Johannes Cunagondus van der Lee
Bastiaan Strijbos
Willem Weltevreden
Cornelis Booster
Johannes Wilhelm Blonk
Arie Bouman
Aart Brouwer
Jan Van Dijk
Hugo van der Hoest
Petrus Johannes de Pagter
16. Arie Cornelis Pons
Pieter Pons
Johannes Peterse
Joost Slagboom
Andreas Johannes van der Slot
Arie Voogt
Nicolaas van ’t Wout
Na meerdere malen tellen gingen ze in acht gereedstaande overvalwagens (zie foto), onder zware bewaking van SS’ers, naar het vrachtgoederenemplacement van het Haagse station Hollands Spoor. Hier aangekomen moesten ze onder veel geschreeuw overstappen op een gereedstaande trein. Het was gelukkig een personentrein met coupés waarin plaats was voor 8 personen. De bewaking op de trein bestond uit zo’n 50 soldaten van de Wehrmacht die niet onvriendelijk waren.

Na een dag reizen, met veel oponthoud, kwamen ze aan in Weimar (D) waar ze moesten uitstappen. Op het perron werden ze wederom geteld en na vier keer tot het aantal van 157 te zijn gekomen, mochten ze 8 km gaan marcheren. Dit onder bewaking van zo’n vijftig SS’ers en onderweg werden ze getrapt en geslagen als ze niet doorliepen. Nog erger was het dat de jeugd van Weimar stenen en aardappelen naar ze toe gooiden en de SS’ers hier enkel maar om moesten lachen. Na een klein uur marcheren en afzien passeerden ze een poort met de tekst ‘Jedem Das Seine’ (Ieder het zijne), ze waren op het voorlopige eindpunt van hun reis, het Konzentrationslager Buchenwald, Post Weimar.
http://wo2maassluis.tumblr.com/post/614835226399637504/maassluise-geuzen-naar-buchenwald